Woon-werkverkeer bij
meerdere verblijfplaatsen:
hoe zit dat?

Reizen tussen de woon- en werkplaats worden in principe aangemerkt als woon-werkverkeer. Maar hoe zit het als uw werknemer reist tussen meerdere adressen en zijn werkplaats? Het gerechtshof in Den Haag deed onlangs uitspraak over een zaak waarbij een belastingplichtige pendelde tussen zijn woning, werk en het adres van zijn partner. In dit artikel leest u wat zij besloten en wat dit voor u als werkgever betekent.

Wat is woon-werkverkeer?

Hoewel de wet geen specifieke definitie geeft van woon-werkverkeer, blijkt uit de rechtspraak dat dit gaat om reizen zijn tussen de woon- of verblijfplaats en het werk binnen een periode van 24 uur.

Wordt de woning van een partner aangemerkt als verblijfplaats?

In genoemde zaak reisde een werknemer met een auto van de zaak van zijn woning naar het werk en terug. Soms reed de werknemer rechtstreeks van zijn werk naar zijn vriendin of begon zijn reis daar. Ook in het weekend reed hij regelmatig van of naar de woning van zijn partner. Het Hof moest oordelen het adres van de partner ook als  ‘verblijfplaats’ kon worden aangemerkt

De 500 kilometergrens: bepalend voor bijtelling

Het antwoord op deze vraag was van belang om te bepalen of de werknemer al dan niet meer dan 500 privékilometers met de auto van de zaak had afgelegd. Merkt het Hof het adres van de partner aan als verblijfplaats? Dan zou de werknemer in het jaar 487 privékilometers hebben afgelegd. Zo niet, dan had hij meer dan 500 privékilometers gereden en moet er bijtelling plaatsvinden.

Criteria voor een ‘verblijfplaats’

Het Hof definieert een verblijfplaats als een plaats die u ter beschikking staat en waar u regelmatig verblijft. Of hiervan sprake is, blijkt uit de feiten en omstandigheden. In deze zaak concludeerde  het Hof dat er sprake was van een verblijfplaats, aangezien de werknemer in een periode van vijf maanden 19 keer van of naar deze plaats reisde. Dat dit niet volgens een vast patroon gebeurde, deed er niet toe. Het Hof hechtte ook geen belang aan het feit dat vanwege co-ouderschap soms minder reizen plaatsvonden dan gewenst. Verder was van belang dat het reispatroon in de jaren erna werd voortgezet. Belanghebbende werd dan ook in het gelijk gesteld.